این وب سایت دارای مطالبی در مورد دخانیات و ادوات وابسته می باشد و طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران بازدیدکننده باید بالای 18 سال باشند

داستان پیپ و تاریخچه ساخت پیپ

این مورد را ارزیابی کنید
(7 رای‌ها)

این مقاله با عنوان داستان پیپ در مورد تاریخچه ساخت پیپ می باشد و دائم با موضوع های جدید بروز رسانی می شود.

لطفا برای مطالعه موضوع های این مقاله روی تیترهای زیر کلیک کنید:

قدمت ساخت پیپ
انواع برایرهای ساخت پیپ

 


قدمت ساخت پیپ :

پیپ سازی : هنری با قدمت چند صد ساله
اگر چه در عصر دیجیتال ، تکنولوژی ، بسیاری از روشهای ساخت و تولید را به نحو چشمگیری بهبود بخشیده است اما اصول بنیادی و اصلی ساخت پیپ در طول یک قرن اخیر ثابت مانده است .
در حقیقت طراحی و نحوه عملکرد پیپ بیش از چهارصد سال است که تغییری نکرده است .
تمامی پیپ ها ، صرف از قیمت آنها همگی شامل درجات مختلفی از کار دست هستند .
هر اندازه میزان کار دست در ساخت پیپی بیشتر باشد ، قیمت آن نیز افزایش می یابد .
همانطور که روز به روز دنیای ما به سمت ماشینی شدن پیش می رود ، این مسئله که ساخت پیپ ، یکی از معدود صنایع و هنرهایی است که ماشینی کردن تمام مراحل ساخت آن غیر ممکن است ، بیشتر به چشم می آید .
از قبل از دهه 1850 میلادی در بین تمامی مواد اولیه موجود برای ساخت پیپ ، برایر بعنوان محبوب ترین و رایج ترین ماده اولیه ساخت پیپ، مورد توجه قرار می گرفت.
چوبی است که زیبایی، دوام، یکتایی، اصالت و کیفیت اسموک بی نظیر را همگی در خود جای داده است.

pipestory2 1

به همین خاطر، در ابتدای این سری مباحث در مورد جوهره ساخت پیپ که همان چوب برایر است ، صحبت خواهیم کرد.
عمده چوب های برایر پیپ های امروزی از کشورهای ایتالیا ، فرانسه ، یونان ، کرواسی و اسپانیا بدست می آید.
زمانی کشورهای آلبانی و الجزایر در زمینه برایرهای مرغوب در صدر لیست قرار گرفته بودند، اما امروزه به دلیل شرایط بین المللی، برداشت برایر در این مناطق غیر عملی می باشد.
برایر در کشورهای دیگر نیز یافت می شود اما کیفیت لازم برای ساخت پیپ را دارا نیستند.

پاسارگاد تاباک اولین در ایران در حوزه ساخت پیپ


انواع برایرهای ساخت پیپ :

در مورد ویژگی های انواع برایرهایی که امروزه برای ساخت پیپ مورد استفاده قرار میگیرند ، باید گفت : برایر اسپانیایی موراکان ، نرم ترین بافت را دارا می باشد که در نتیجه براحتی به شکل پیپ تراشیده می شود .
برایر یونانی که در دهه ۱۹۶۰ در ساخت پیپ های سبک فری هند دانمارکی مورد استفاده قرار می گرفت و رایج شده بود ، دارای سخت ترین بافت در میان انواع برایر ها ، می باشد .
امروزه بسیاری از پیپ های سفارشی با کیفیت بالا از برایر های کورسیکایی ( جزیره ای در دریای مدیترانه متعلق به فرانسه ) ساخته می شوند که از لحاظ شکل و ظاهر و طرح شبیه به برایر های یونانی هستند ولی از نظر چگالی و تراکم به پای برایر های یونانی نمی رسند .
در حقیقت در طول سال های اولیه دهه ۱۹۴۰ که برایر به سختی یافت می شد ، برایر های کورسیکایی همپایه برایر های الجزایری به دلیل تشابه در طرح و نقش و تراکم و دیگر ویژگی ها ، در ساخت پیپ مورد استفاده قرار می گرفتند .
از ابتدای ۱۹۶۰ برایر های ایتالیایی متعلق به مناطق توسکانی و کالابریا در ساخت پیپ مورد استفاده قرار می گرفت و امروزه نیز در این زمینه ، بسیار رایج و محبوب هستند .
صرف نظر از اینکه برایر در کجا رشد کرده و پرورش یافته است ، همگی دارای یک منبع می باشند .
تمامی برایر ها از خانواده درختان بیابانی هستند .
بوته های باریک که بلندی آنها در حدود ۱۵ تا ۲۵ فوت می باشد . معمولا در سواحل صخره ای و بیابانی مدیترانه ای یافت می شوند .
در اصطلاح علمی به خانواده Erica Arborea متعلق هستند .

توجه داشته باشید که تنه و شاخه های درخت در پیپ سازی مورد استفاده قرار نمی گیرد بلکه غده های سخت و متراکم شده ای که در قسمت پایین و در بخش ریشه شکل گرفته اند برای ساخت پیپ استفاده می شوند.
پس این غده های برایری هستند که برداشت شده خشک می شوند و به قطعات کوچکتر و در اندازه های گوناگون برش داده شده و برای ساخت پیپ مورد استفاده قرار می گیرند.
نکته مهم اینجاست که اگر غده های برایری به روشی صحیح برداشت شوند به درخت آسیبی نمی رسد و درخت می تواند به حیات خود ادامه دهد و پس از گذشت سال ها غده برایری دیگری در همان درخت پرورش یابد و رشد کند.
اما بسیاری از تاجران و سوداگران برایر برای انجام این کار وقت لازم را صرف نمی کنند و یا مهارت لازم برای حفظ این منابع ارزشمند را ندارند و متاسفانه برای بدست آوردن غده برایری تمام درخت را از بین می برند و اگر کار بهمین منوال ادامه پیدا کند منابع طبیعی برایر در آینده در خطر نابودی جدی قرار خواهند گرفت.
کمترین مدت زمان لازم برای پرورش غده برایری برای رسیدن به کیفیت لازم جهت ساخت پیپ، پانزده سال است اگر چه در ساخت پیپ های با کیفیت ، عمر برایرهای مصرف شده خیلی بیش از پانزده سال است که همین امر باعث بالا رفتن ارزش و قیمت و همچنین کیفیت اسموک و ساخت پیپ می گردد.
سوالی که مطرح می شود این است که چرا قدمت و طول عمر برایر مورد استفاده در ساخت پیپ این قدر مهم است !؟
پاسخ به این پرسش وقتی نمایان می شود که بدانیم برایر بر خلاف سایر درختان فاقد حلقه های رشد می باشد ! به جای آن الگوهایی از طرح های مختلف دارد که نشان دهنده طول دوران زندگی برایر است .
هر چه غده برایری ، بیشتر زیر زمین می ماند و بیشتر تحت تاثیر گرما ، خشکی و محیط بادخیز منطقه مدیترانه ای قرار میگیرد ، تراکم و وضوح طرح و نقش های روی غده برایری بیشتر خواهد شد .
وجود همین الگوها و طرح ها در برایر به آن امکان تنفس و رشد میدهد به علاوه اینکه جلوه بصری بی نظیری به ظاهر آن می بخشد .
این ترکیب از تراکم ، تخلخل و طرح و نقش و نگارهای زیبا ، برایر را به محبوب ترین ماده برای ساخت پیپ در نزد سازندگان و همچنین مصرف کنندگان آن ، تبدیل کرده است .
سوال مهم اینجاست که :
با توجه به مطالب گفته شده پس چرا همیشه از برایرهای قدیمی در ساخت پیپ استفاده نمیکینم !؟
پاسخ : قیمیت بالا و نایاب بودن اینگونه برایرهاست !
تا قبل از جنگ جهانی دوم پیدا کردن پیپی که از برایر های قدیمی حتی با قدمت ۲۵۰ سال ساخته شده باشد امکان پذیر بود .
با رشد کمی جامعه پیپ کش ها و استفاده روز افزون پیپ در میان مردم به تدریج پیپ های ساخته شده از برایر های قدیمی نایاب شد و طول عمر بلاک های برایری از حدود ۲۵۰ سال به ۱۰۰ سال کاهش پیدا کرد که البته هنوز برای ساخت پیپ کیفیت بالایی محسوب می شد .
با گذشت سال ها قیمت برایرهای قدیمی افزایش پیدا کرد و اگرچه هنوز امکان پیدا کردن اینگونه برایرها وجود داشت اما روز به روز هزینه تهیه آنها بیشتر و بیشتر می شد ، بطوریکه تا قبل از سال ۱۹۸۴ اکثر پیپ های ارزنده موجود در بازار از برایر های ۵۰ تا ۷۵ ساله ساخته شده بودند در حالیکه در سار ۱۹۸۹ بیشتر پیپ های موجود از بلاک های برایری ۲۵ ساله ساخته شده می شدند و امروزه در این آشفته بازار ساخت پیپ ( از نظر تعداد سازندگان پیپ ) بلاک های برایری در بهترین حالت ۱۵ سال عمر دارند . ( اگرچه هنوز هم تولیدات لیمیتد و ارزنده ای ساخت و یافت میشوند که بلاک های بکار گرفته شده در ساخت آنها بیش از یک قرن در زیر خاک آرمیده بوده اند ) .
گاهی نیز پیپ های کم ارزش تری ساخته میشوند که برایر آنها کمتر از ۱۵ سال عمر دارند که به پیپ های دراگ استوری معروف هستند که برای رفع و پوشش معایب آنها در فینیش نهایی از بتونه و لاک الکل و پولیش استفاده می شود .


 

خواندن 4038 دفعه