این وب سایت دارای مطالبی در مورد دخانیات و ادوات وابسته می باشد و طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران بازدیدکننده باید بالای 18 سال باشند

چپُق كسی را چاق كردن!

این مورد را ارزیابی کنید
(4 رای‌ها)

چپُق كسی را چاق كردن!
در مراسم سَربُری مرسوم در دوران قاجار، بعد از غذا نوبت به قليان يا چپق بود. «چُپُق» همان پيپ فرنگی است. با اين تفاوت كه دسته‌اش بسيار بلندتر و كاسه‌اش بزرگتر است. توتون بيشتری نياز داشته و كشيدنش با توجه به حجم توتون مهارتي خاص مي‌خواهد و گيرايي عجيب و شديدي دارد. آنگونه كه با يك كام ممكن است فرد ناشی را بي‌هوش كند.
مجموعه ای بی نظیر پیپ را از ما بخواهید...
القصه! فرد محكوم وقتی غذايش را تمام مي‌كرد يكي از فرّاشان چپقی را برايش روشن كرده و اصطلاحاً چاق (= روبره ، آماده ، بي‌عيب ، كامل) مي‌كرد. محكوم مي‌بايست دست كم يك كام از اين چپق بگيرد و اگر دودی نبود همين يك كام او را به سرفه و سرگيجه مي‌انداخت و موجبات خنده حضار را جور مي‌كرد. بعد از اين مرحله ميرغضب با شمشير و پيش بند چرمي و سينی و لگن منتظر فرمان شاه بود تا سر محكوم را بيندازد.
حالا وقتی كسي موجبات مجازات فردی را مهيا سازد و يا موجب استخفاف و تنبيه شدنش بشود مي‌گويند:« چپق فلانی رو چاق كرد!» يا وقتی فردی بخواهد كسی را تهديد نمايد كه او را به بلايی دچار خواهد كرد مي‌گويد:« يه چپقی برات چاق كنم كه خودت كيف كنی!» يا برای تهيج فردي برای مبارزه با فرد ديگر مي‌گويند:« چپقش رو چاق كن».
چپق و پيپ از قديم در ايران مرسوم بود و از توتون های ساده محلی كه به صورت آتش خانه ای يا سايه خشك تهيه می شد استفاده می شد و مورد توجه خانم ها هم بود.
انجمن پيپ ايران
مرجع تخصصی توتون در ايران

خواندن 4476 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « Cozimo Provenzano مختصری درباره Morta (Bog Oak) »